Zambia

 

 

 

 

IV. Zambia.   

 

 

 

 

Maandag 28 juli.

We zijn bij de pont over de Zambezi met honderden vrachtwagens ervoor. Ik weet niet precies waarom, maar wij mogen erlangs en rijden na een half uur de pont op. Echter aan de overkant bij de douane duurt het bijzonder lang en over de truck die waarschijnlijk hier al tientallen keren is geweest doen ze extra moeilijk!

 

Ruim 2 later kunnen we dan toch verder naar Livingstone. Hier krijgen we eerst een uiteenzetting over de doe-mogelijkheden rond de Victoriawatervallen. Hoewel ik natuurlijk had kunnen kiezen voor bungee-jumpen of raften wil ik toch iets rustigers: een bezoek aan Livingstone-Island met lunch, midden op de rand van de waterval en 's middags een gamewalk.

We eten 's avonds bij Rhapsodys (zie Rhapsodys ), een goed, westers restaurant met verschillende vestigingen in zuidelijk Afrika.

 

Dinsdag 29 juli.

Via het super-de-luxe Royal Livingstone Hotel stappen we in een speedboot die ons, alle rotsen handig ontwijkend, naar het beroemde eiland brengt.

 

Livingstone werd hier in 1855 in een kano van de Tongastam naar toe gebracht om de hele waterval te kunnen overzien, opmetingen te doen en de rijkdom aan planten te inventariseren.

En natuurlijk om zich te verwonderen over de grootsheid van dit natuurfenomeen!

Het wordt inmiddels zo belangrijk geacht dat het op de Unesco World Heritage List staat: VictoriaFalls

 

We worden ontvangen met een glas ondefinieerbare drank, er staat een "royal" party-/safari-tent klaar met gedekte tafels. Maar eerst worden we voorzichtig over de glibberige rotsen naar de randen van de waterval gebracht, aan de hand van o-zo-oppassende gidsen. Links zien we dan het kleinere deel van de waterval en rechts de hoofdwaterval, met het meeste water, de meeste mist en een bodemloze kloof! Je hebt hier inderdaad een prachtig uitzicht over "Mosi-O-Tunya", rook die dondert!

Dan worden we verwacht aan de tafels en voelen we ons met ongeveer één op één bediende even de kolonialen van weleer!

 

 

We mogen zelfs een verklaring ondertekenen als bewijs dat we de voetsporen van Dr. D. Livingstone gevolgd hebben naar het eiland!

 

 

Dan terug naar het park bij "Mosi-O-Tunya". We wandelen een heel eind langs de kloof waar de Zambezi zich in stort, overal prachtige panorama's, mooi voor plaatjes! Acht jaar geleden was ik aan de andere, Zimbabwaanse kant. Hier aan de Zambiaanse kant geeft het een andere indruk, rotsachtiger, wilder, maar net zo prachtig! Een prachtige en gezellige morgen!

Voor 's middags hebben we met z'n zessen ingetekend op een gamewalk in het Mosi-O-Tunya N.P., met 66 km² het kleinste wildpark van Zambia. We worden het park ingereden en zien dan ook meteen al wat wild zoals een giraffe en impala's.

We hebben een gids en een bewaker met een Kalashnikov AK47 voor het veilige gevoel!

Het eerste beest van importantie is dan ook dé witte neushoorn, de enig overgeblevene van Zambia, The King, maar over enige tijd krijgt hij weer gezelschap van vijf soortgenoten (één en vier) uit Zuid-Afrika. "t Is een leuke wandeling en we spotten wat wild als giraffe, veel impala, wildebeest, buffel, wrattenzwijn, varaan, verschillende vogels. De gids vertelt over de olifant en z'n droppings, dat bijv. de rook ervan goed lastige muggen op afstand houdt. (Ook andere mest schijnt wel te helpen).

 

Het nut van Kalashnikov! (Het openen van een harde vrucht)

 

 

 

En aan het eind is er dan nog een picknick met broodjes en limonade, romantisch aan de Zambezi bij ondergaande zon.

Het einde van een mooie dag en ook ongeveer van een mooie, maar lange reis.

 

Woensdag 30 juli.

We reizen we naar Lusaka. De weg is bar slecht. Op sommige plaatsen wordt de weg door aanwonenden onderhouden, dat heet: de ergste gaten worden een beetje gevuld. Het gaat om wat bij te verdienen: men staat langs de weg en houdt de hand op voor een kleine beloning! Uiteindelijk komen we aan bij een lodge waar de zebra's tussen de bungalows door over het (weliswaar omheinde) terrein draven!

We nuttigen daar nog een gezamenlijk diner bij (weer) Rhapsodys . Hier heeft men zowaar een dresscode: na zeven uur géén pet, zelfs niet op het tamelijk koude terras!

 

 

Donderdag 31 juli.

We kiezen  weer het luchtruim en komen uiteindelijk 's avonds laat weer via Londen op Schiphol aan. We pikken de auto op bij het Autohotel en... zoals dat dan meestal gaat: we rijden over Nederlandse wegen naar een Nederlands huis, het gewone burgermansleven begint weer!

 

Diaserie:

1. Victoriafalls

 

Terug naar: Menu

 

Terug naar:  Inhoud Reisbelevenissen.

 

Dit was een reis van

 

 

Gastenboek