Zimababwe-Botswana-Namibie.

*********

17 juni t/m 10 juli 2000.

*****

Een reis door drie Afrikaanse landen, 5500 km over soms asfalt- maar vaak ook zandwegen, meestal goed berijdbaar, soms ook niet! Het is een voor het merendeel natuurreis geworden met velerlei aspecten: savannen, woestijnen maar ook natte moerasgebieden met steeds het daarbijbehorende dieren- en plantenleven.

Leef het verhaal mee van mijn reis door Afrika!

Of rechtsreeks door naar de Diapresentatie

 
   

ZIMBABWE.

Zaterdag 17 juni.

De reis begint voor mn deur om n uur of twee 's middags: de treintaxi komt me halen en met de trein reis ik van Doetinchem naar Schiphol. We vliegen pas om goed half acht; er dus tijd te over om te wachten en te vervelen.

Zondag 18 juni.

Na n overstap in Frankfurt (we reizen per Lufthansa) en n tussenlanding in Windhoek landen we zestien uur later in Harare: voorwaar n hele zit! Vanaf het vliegveld is t nog ruim een half uur rijden voor we bij de lodge zijn. Onderweg zie ik grote bloemenkwekerijen. Opvallend is een rozenkwekerij van honderden hectares groot. Peter vertelt dat ongeveer 90% afgenomen wordt door Albert Heyn!

Wanneer we ons genstalleerd hebben maken we nog een rondwandeling bij de lodge in de bush naar een stuwmeertje om vast wat van de Afrikaanse natuursfeer te proeven. Om het water zitten veel vogels zoals reigers, aalscholvers en saddlebacks, een soort bonte ooievaar. In t stukje bush staat nog t restant van wat eens n bouwwerk was van steen gebouwd door t Shona-volk uit de periode waaruit ook het meestbekende Great-Zimbabwe stamt.

De groep lijkt leuk. We zijn met tien "betalende" reizigers, een reisbegeleider en twee stagiaires. Een eenvoudig telsommetje leert: vijf + twee = zeven "losse" vrouwen, twee stellen en ik zei de gek! Later in Victoria Falls zal de chauffeur met truck zich nog bij ons voegen.

s Avonds gezellig gepimpeld met t hele stel en dus meteen wat nader kennisgemaakt met deze en gene.

Maandag 19 juni.

n Reisdag per busje naar Bulawayo. We rijden langs Harare en verbazen ons er toch wel enigszins over dat t zon grote stad is met de skyline van wereldstadformaat!

Onderweg gaat t eerst door n tamelijk vruchtbaar gebied met veel akkerbouw. Immense bedrijven zijn t met kleine nederzettingen erbij voor de arbeiders, soms wel aardig maar vaak ook armzalig ogend. Verderop wordt t droger en zijn er alleen maar veebedrijven meer. De boerderijen zie je niet eens, liggen een eind van de weg af en omdat ze duizenden hectares bezitten zijn ze ook maar dungezaaid!

Vogels zien we wel: een secretarisvogel, neushoornvogels, witborstraven o.a.

In Bulawayo lopen we door t centrum: heel modern vooral. We zien ook n craftcenter (kunst- en ambachtcentrum) van invalide Zimbabwanen: de link met Nederland is de organisatie "Fair Trade" die de wereldwinkels voorziet van veel artikelen.

Er wordt samen gegeten: tamelijk typisch Zimbabwaans (misschien), voor mij: hartebeest, struisvogel en impala: lekker hoor!

n Probleem dient zich aan: te weinig kamers! Omdat ik de enige alleenstaande man ben word ik ingedeeld met Corrie op n kamer. Peter vindt t wat vervelend lijkt t, waarschijnlijk ook omdat Corrie wel toeslag heeft betaald en ik niet! Het schijnt trouwens zo te zijn dat dat alln voor de tent geldt en niet voor een kamer! Wordt vervolgd

Dinsdag 20 juni.

Op t programma staat t Matabo National Park. n Soort safarituckje haalt ons op en blijkt dus na enkele kilometers al een lekke band te hebben! Gelukkig is er nog n andere hulpvaardige collega-chauffeur zodat we toch met n half uurtje vertraging kunnen rijden.

In dit park is de witte neushoorn (de breedlippige, grasetende neushoorn) weer uitgezet nadat deze hier praktisch was uitgestorven. De gids gaat er echt voor om ons zon dier te laten zien hoewel dat niet mee zal vallen!

Het is bewolkt en t begint ook nog wat te regenen. We zien wel n paar impalas en wrattenzwijnen maar ook grote hopen stront, blijkbaar van rhinos!

Eerst gaan we nu naar n overhangende rots waaronder zich prehistorische tekeningen bevinden. Er is helaas al veel aan beschadigd (veel toeristen die een hl klein stukje of wetenschappers die een grt stuk hebben meegenomen); nu staat er een hek omheen. Toch is er nog wel het een en ander te herkennen: krijgers dan wel jagers met speren, olifant, struisvogel, neushoorn en nog wat andere voorstellingen die wat minder duidelijk zijn.

Ik wil natuurlijk van de duidelijkste figuren een foto maken maar om er goed bij te kunnen blijf ik dan als laatste hangen. Als ik weer boven kom is het gezelschap al verdwenen en naar ik begreep zouden we nog verder trekken, dus ik loop door en ineens zie ik een stuk of acht klipdassen, een hamsterachtig dier waarvan je echt niet verwacht dat het nauw verwant is aan de olifant! Het heeft bijvoorbeeld net als de olifant plooikiezen en twee tepels tussen de voorpoten. Als ze me zien schieten de meeste meteen weg maar n blijft mooi zitten en is goed voor n plaatje. Dan toch maar weer richting busje want ik zie of hoor niks meer en inderdaad zitten ze daar al weer rijklaar!

Dan verder naar t graf van Cecile Rhodes, de stichter van t vroegere Rhodesi. Dit ligt op n schitterend gelegen heuvel, door hemzelf uitgezocht en ondanks de andere koers van de tegenwoordige overheid nog steeds met respect behandeld! De gids gaat onder n rots zitten en verhaalt ons als n Afrikaanse verhalenverteller de hele geschiedenis van Cecile Rhodes. n Aparte ervaring daar boven op deze heel speciale berg!

De lunch is ook al voorbereid en klaargezet door de chauffeur als we terugkomen bij de safari-auto en we laten ons dat goed smaken!

In de regen gaan we nu verder t park in op zoek naar de witte neushoorn. n Giraffe zien we wel, wat springbokken, maar dan besluit de gids dat t beter is om uit te stappen en lopend op zoek te gaan! De eerste poging faalt: er is met een behoorlijke rondwandeling niets te zien. We rijden verder en dan ineens: n neushoorn, n kolossaal beest, inderdaad n witte rhino en n stier nog wel, volgens de gids wel 2200 kg zwaar! Hoe groot ie ook is: hij gaat er bijna meteen vandoor, niet poserend voor n foto!

Met de gids voorop zetten we kletsnat de achtervolging in, veilig genoeg volgens de gids want het dier is angstig en vlucht in plaats van: is angstig en valt n wat volgens mij ook best zou kunnen! Wanneer wij hem en hij dus ons ziet rent hij verder en zien we dus alleen nog n stukje grijs van zn lompe, maar toch onverwacht snelle en wendbare lijf!

 

Matobo is ook bekend om zn schitterende rotsformaties. t Is sterk gerodeerd en je ziet nu dan ook bizarre stapels rotsblokken; soms meerdere, huizenhoge blokken z op elkaar dat t lijkt alsof ze elk moment om kunnen vallen!

Het weer werd intussen wat beter, zelfs de zon kwam er wat door. Meteen komen er dan ook meer beesten tevoorschijn: we zagen nog drie giraffes, twee nijlpaarden, n kudde van n vijftien wildebeesten, impalas, troepen bavianen en wat wrattenzwijnen.

n Prachtige tocht met als hoogtepunt: de zoektocht naar de rhino!

Gelukkig werden we niet voor stropers want: stropers lopen namelijk de kans ter plekke te worden neergeschoten! De laatste keer dat dit gebeurde was in 93 en sindsdien is er dan ook niet meer gestroopt!

s Avonds pakken we meteen de bagage en gaan we richting station. We reizen namelijk met de nachttrein naar Victoria Falls. Het station dateert al uit 1892 toen Cecil Rhodes het treinvervoer bevorderde. Het is duidelijk dat men gewend is aan enorm lange treinen gezien de lange perrons: we moeten op het tweede perron zijn maar er staat een trein tussen: het kost ons tien minuten om er voor langs te lopen en bij onze coup te belanden!

Het is al n trein uit koloniale tijd die doet denken aan de Orint-express. Een deel is van uit misschien wel de jaren dertig, met veel teakhout, koperen beslag, kranen en deurkrukken en gezandstraald glas met nog het logo van de Rhodesian Railways! Onze coups (4-persoons slaapcoups) bevinden zich echter in een treinstel uit het "formica"-tijdperk met echter nog wel oude elementen zoals het grappige kleine, halfronde fonteintje waarvan de zware op te klappen klep aan de onderkant een spiegel blijkt bevatten! De bedden worden voor ons opgemaakt, de deur gaat op slot en wij begeven ons naar de restauratiewagen. Het eten is er goed (westers) en zo dineren tussen de rails geeft n toch wel heel speciaal cachet aan zon reis!

Woensdag 21 juni.

Twaalf uur na ons vertrek uit Bulawayo komen we om zeven uur s ochtends aan in Victoria Falls. Nu pas zie ik hoe lang de trein wel is. Ik schat m op wel zeshonderd meter! De camping is vlak bij t station en de sjouwers verdringen zich al om de bagage weg te mogen brengen. Grappig is dat er een strenge scheiding is tussen de sjouwers op de perrons en in het dorp. Hoewel weg en perron naadloos in elkaar overlopen wordt hier heel streng de hand aan gehouden: de bagage wordt na een paar honderd meter dus overgeladen!

We ontbijten in t stadje dat zich om de Victoria Watervallen heeft gevormd en zien dan ook al gauw dat t een soort "Valkenburg, Zimbabwe" is. Om de haverklap wordt ik aan de jas getrokkenvoor "very good change", "nice woodcarvings", "rafting, bungy-jumping, elephantride" enz.!

 

s Middags zie ik dan waarvoor ik hier gekomen ben: de Victoriawatervallen. Ze vinden hier ook dat voor iets moois ook goed betaald mag worden; pas schijnen de prijzen verdubbeld te zijn. Om de Falls te kunnen zien dien je voor dit natuurwonder U$ 20 te betalen!

De vallen zijn echter onvoorstelbaar! t Is een kloof van 108 meter diep waar t water over de ene rand over n lengte van ruim 1700 m naar beneden stort (dit is de breedte van de Zambezi hier). Over de tegenoverliggende rand aan deze kant loopt een voetpad waar de sluiers van opstuivend water overheen waaien! De hoeveelheid water die hier naar beneden stort kan oplopen tot 1000 kuub per seconde en is nu naar schatting 800 kuub. De grootsheid is nauwelijks te bevatten, niet fotografisch vast te leggen noch met woorden te beschrijven! n Grote kolkende massa, wolken nevel, soms ontaardend in een plotselinge regenbui boven t pad!

Niet voor niets noemde de lokale bevolking het fenomeen: "Mosa-oa-Tunya" d.i. "Rook die dondert".

Aan t eind, wat tegen de zon in, zie ik door de damp n dubbel regenboog!

Door de hoge luchtvochtigheid heeft zich achter de Falls een microklimaat gevormd met n echt stuk tropisch regenwoud van slechts enkel hectares groot met daarin grote woudreuzen met veel lianen en ook een rijke onderbegroeiing met daarin bavianen en andere dieren waaronder een bushbok.

Na n flinke wandeling zie ik n eindje voor de camping Cynthia, Steef, Pieternel en Liesbeth. De beide vrouwen zijn duidelijk naar de kapper geweest en zijn geheel geafrikaniseerd: afrolook kapsel met tientallen dunne vlechtjes, ziet er leuk uit!

De hele groep heeft zich opgegeven voor de zogeheten sunsetcruise op de Zambesi: n vaartocht met gratis hapjes en drankjes zoveel je wilt en als je geluk hebt nog wild toe. Dat geluk dat hebben we al direct: een aantal nijlpaarden dat steeds weer met luid gesnuif boven water komt. In de lucht zien we gieren en slangenarenden. Op de wal een krokodil en ineens twee olifanten op n eiland; tussen het hoge riet zijn ze eerst bijna niet te zien. We varen er langzaam naartoe en terwijl ze rustig blijven doorvreten kijken wij een hele tijd toe. Als we terugvaren zien we op de andere oever drie giraffes: twee ouders met n jong. t Is een rustgevend tochtje. Ook onze mensen nemen ruim de tijd om maar gewoon rustig te zitten of met elkaar te praten. Ik hoor al zelfs dat elkaar familieproblemen worden voorgelegd, misschien niet om tot n oplossing te komen maar meer om t eens even te lozen!

Dan vraagt Manon ineens: "Is er in de vakantie eigenlijk nog iemand jarig?" Net of ze t ruikt, want morgen ben ik inderdaad aan de beurt! Ik verklap t maar, met t vermoeden dat het toch wel bekend is en besluit dan maar na twaalven t een beetje in te luiden. Dat wordt dan voor de meesten n pilsje want morgen is t vroeg dag, zeker voor de vier rafters. Iedereen is vlot vertrokken maar Peter en ik blijven nog wat doorzitten en drinken voor de bungalow en zo ben ik dan toch al een beetje jarig.

 
  Verder naar: donderdag 22 juni. (jarig!)

Verder naar: vrijdag 23 juni, Botswana.

Terug naar: Overzicht.