Egypte deel 4.
Vandaag hoorde ik dat iedereen mee is geweest eten gisteravond behalve mijn persoon: toch al tamelijk uitzonderlijk dat iedereen meegaat, maar voor mij dus extra lullig; men dacht dat ik alleen weg was, of wilde blijven slapen; erg duidelijk was ‘t allemaal niet overgekomen dat ik gezegd had dat ik alleen maar een dutje ging doen. Maar goed, zand erover!
Verder een lange strandwandeling gemaakt. Ik zat lang bij wat holletjes op ’t strand waar ik een kreeft uit had zien komen. Ik moest en zou daar een foto van hebben… èn het lukte na lang stil wachten want ze waren erg schuw!
Net voor Nuweiba is een soort dorp dat vooral in trek is bij jongeren. (Low budget) Mooie winkeltjes met veel kleden en allerlei snuisterijen van papyrus tot waterpijpen! Men zit aan ’t strand in een soort grote bakken met kleden en kussens erin en een dak tegen de zon erboven. Of in een van de gezellige kroegen waar men veelal ook weer op de grond op kussens zit. ‘t Ziet er heel ontspannen uit, een beetje een "overjarig flowerpowersfeertje".
’s Middags gezwommen in de Rode Zee, prachtig koraal al dicht voor de kust!
Donderdag 17 april.
De Coloured Canyon staat vandaag op ’t programma maar eerst gaat om kwart over 5 mijn wekker af om de zon boven Saoedi-Arabië op te zien gaan. Geen wolkje aan de horizon dus de zon direct boven de blauwachtige bergen, een prachtig gezicht! ’t Is er nog wel knap fris dus gauw weer naar bed tot een uur of acht.
Dan met de jeep naar de Coulored Canyon, eerst over de asfaltweg, dan een kilometer of zeven door wadi’s en over bergruggen, schitterend! Het is een geweldige afsluiting van alles wat we gezien hebben, deze kloof, ontstaan doornatuurgeweld, met prachtige kleuren en verder zo droog als een woestijn maar hoort te zijn! Soms, in de winter, stroomt er wel degelijk water door. Onderweg zagen we op enkele plaatsen nog water; ook hier had het pasgeleden nog geregend. Verspreid staat er zo hier en daar ook een boom, meestal acacia en een enkele keer, bij een waterrijkere plek, ook wat palmen.
Als afsluiting na de twee uur durende wandeling door de hete kloof wordt eten geserveerd door de bedoeïenenchauffeurs: tonijn, kaas, tomaat en brood. Hoewel eigenlijk niet te krijgen(??) was er toch een aantal flessen Egyptische wijn boven tafel gekomen.
Ditmaal waren we maar met vier van de dertien, dus we kunnen de anderen laten weten dat ze wat gemist hebben, zeg maar : de ogen uitsteken!
In de Sinaï is het verplicht van overheidswege een Egyptische gids mee te nemen. Tijdens het buffet vroegen we de man (een student) hoe nuttig of hij dat zelf vond; hij vond ’t inderdaad nodig voor o.a. onderhandelingen met de bedoeïenen (voor tochten e.d.) en om de politiezaken af te handelen.
De Sinaï grenst aan Israël en is daarom politiek toch nog een wat gevoelig gebied en men wil graag weten welk volk er allemaal rondloopt. Dat het ook een woestijn is, onveilig als je er verdwaalt, is een mooie alternatieve reden om je een gids op te dringen.
Voor meer foto's:
Foto's Sinaï
Vrijdag 18 april.
Terug naar Caïro waar we nog één dag blijven. Eerst rijden we langs de Rode Zee op tot vlak voor Taba en zien in de verte zowel Israël, Jordanië als Saoedi-Arabië. Hier gaan we naar ’t westen, de Sinaï dwars door richting Suez: een grote woestenij, zo nu en dan bedoeïenen met kamelen, ’n enkele nederzetting en toen het Suez-kanaal; geen schip te zien, maar tòch! Suez-Caïro is een vervelend traject, vlak, één grote zandbak, veel legerplaatsen. In Caïro weer in hotel Windsor, bekend stekje. ’s Avonds wat rondgewandeld in de stad met Jac en Tiny. ‘t Is offerfeest, veel mensen op straat, er wordt veel gegeten. Wij eten in ’n tentje, best lekker, broodje aardappel met ei en groente en wat gehakt; vijf stuks voor in totaal E£ 2,45 (= ƒ 1,80); drinken wordt bij de buren gehaald: drie flesjes fris voor E£ 2,-!!
In een club nog wat nagepraat, geëvalueerd en dan blijkt dat we toch wel wat dezelfde ideeën hebben.
Zaterdag 19 april.
De laatste dag. Ik wil de Koptische wijk nog graag zien. Veel zeer oude kerken teruggaande tot de vijfde eeuw. Prachtig om dit deel christendom ook eens te zien! Kerken met schitterende kruiswegstaties (iconen), ’n indrukwekkende begraafplaats met heel grote mausolea (sommige nog heel recent gebouwd maar nog slechts "gereserveerd"), eigenlijk waan ik me wat in Frankrijk: de opschriften zijn niet alleen in ’t Arabisch maar ook in ’t Frans gesteld!
Direct hierachter ligt wat eerst een grote vuilnisbelt lijkt maar bij nader inzien de pottenbakkerswijk is. Duidelijk niet een vak om rijk van te worden! Alles wat van klei gebakken wordt maakt men hier: van bakstenen, dakpannen tot allerlei potten voor huishoudelijk gebruik.
’s Avonds ‘t afsluitend diner. Ik mag een toespraakje doen en ik pak 't aan op ’n manier van namen, kreten waar we geweest zijn en daartussen steeds: "Baksjies"! Waarna ik Eric de "baksjies" van ons overhandig. Deze "act" wordt door iedereen gewaardeerd, men fluistert zelfs van een onbekend talent!
Zondag 20 april.
Half negen: vertrek uit ’t hotel voor een, naar later zal blijken, nogal verlengde reis. Er moet nl. ineens een overgeboekte groep franse reizigers worden meegenomen, in Parijs afgezet en dan pas door naar Schiphol! ‘t Betekent vier uur vertraging, maar ik kan m’n (de laatste!) trein nog net halen!
Het slot van een schitterende reis met een aaneenschakeling van hoogtepunten in een voor mij geheel nieuwe, maar toch prettige cultuur in deze oosterse, Arabische wereld!
Bezoek mijn
Gastenboek
Dit was een reis van:
Vorige pagina:
Egypte deel 3
Naar:
Overzicht Reisbelevenissen
Interessante Internetsites over Egypte zijn:
Pyramides en tempels, virtueel
Eternal
Egypt (prachtige virtuele site!)
Filmpjes, 3D!
